gençlik biterken

Wednesday, June 07, 2006

Hayata dört elle sarıldım hep. Kazıyarak, çabalarayak geldim bu günlere. Ama hayat diyor ki düş yakamdan istemiyorum. Ne kadar kazık varsa atıyor. Bense yüzsüzce direniyorum hala. umutlar tükenmiş, beklentiler tükenmiş. Ama şu nefes alıp vermek yokmu, sağlıkla, .sevdiklerinle. Eksilen birilerinin yerine başkalarını koyabiliyorsan eğer, tutunuyorsun hayata. gerçi kimse kimsenin yerine de geçemiyor ya. Benimkide kendimi kandırmak. Birileri ile çıkmışsan yola ve seni yarı yolda yapayalnız sorumluluklarınla ve sorunlarınla başbaşa bırakmışsa hiç kimseye güvenin kalmıyor. Beklentilerin azalıyor. Beklemeden sırf sen mutlu olasın diye sana sunulan şeyler bile acı veriyor sana. Eziliyorsun sunulanların altında.

5 Comments:

Blogger ayda said...

This comment has been removed by a blog administrator.

10:12 PM  
Blogger Ayn said...

Bir Tünel vardir icine girmeye görün.O Tünelde binlerle berabersiniz ama kimseleri göremezsiniz.Onlar vardir siz ise yanliz.Iste karar zamani o an dir.Ileride beklediginiz isik geride ise bu günler o zaman insan bugünlerin güzelligini cok daha iyi anliyip geri dönüyor.Ne zorlu günler olsa bile.Ben o Tünelde 4 defa bulundum.

Saygilar.

8:39 AM  
Blogger gençlik biterken said...

Niçin arapça sözcükler kullanıyosunuz. güzelim türkçemiz varken. Sizinle benzer şeyleri yaşamış olup paylaşmak güzel ama duru bir türkçe ile tercih ederim
teşekkürler

4:31 PM  
Blogger yalnızlar kraliçesi said...

hadi artık sayfan limoni sarı oldu, bayılırım bu renge, pastel renklere.. çiziktiriver bişiiler be kuzumm...

3:13 PM  
Blogger rukissy said...

keşke hep sunulanların altında ezilinse.. ama güven bitince olmuyor işte :(

6:27 AM  

Post a Comment

<< Home


View My Stats